p_pink☆ฉวี วี่ วี

มนุษย์เป็นสัตว์ที่เก็บงำความรู้สึก

และปิดบังความเป็นตัวเองได้ดีที่สุด

จึงเป็นการยากมากที่จะบอกว่า ..

คนที่เราคบอยู่ .. รู้สึกนึกคิดยังไงกับเรา

คำพูดที่หวานหู

คำพูดที่ดูเหมือนจะดี

ไม่ได้เป็นหลักประกันเลยว่ามันคือความจริงใจ

บางครั้งเราก็ไม่สามารถแยกได้ว่า ..

อันไหนเป็นความหวังดี

หรืออันไหนเป็นคำยุยง

เพราะคนบางคนก็เสแสร้งแกล้งทำกันได้

จนแม้แต่บางครั้งตัวเองยังนึกว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ

หลายคนคบหากับเราเพราะต้องการผลประโยชน์

หลายคนคบเราเพราะไม่รู้จะคบใคร

หลายคนคบเราเพราะไม่มีใครคบ

คนที่คบกันแล้ว ขึ้นชื่อว่าเป็นมิตรกันแล้ว ..

บางทีก็ควรระวัง ..

เพราะมิตรบางคนน่ากลัวกว่าศัตรู

เพราะศัตรูจะอยู่อย่างศัตรู

จะปฏิบัติอย่างศัตรู

ห่างไกลอย่างศัตรู

ทำ ร้ า ย แ ต่ ไ ม่ ท ร ย ศ

แต่มิตรที่ทรยศนั้นจะเป็นยิ่งกว่าศัตรู

เพราะความเป็นคนใกล้

จะทำให้ดวงตาของเรามองข้ามทุกสิ่งไป

ความเป็นคนใกล้จะทำให้เราไม่ใส่ใจ

กับแววตาที่เฉยชา .. นิ่ง .. และว่างเปล่า

จะไม่ทำให้เราฉุกใจหรือหยุดคิด

กับรอยยิ้มที่ไม่มีที่มาที่ไป

| | การเรียนรู้ว่าใครสักคนคือมิตรแท้นั้นจึงต้องใช้เวลา

เพราะมิตรเทียมบางคนก็เลียนแบบมิตรแท้ได้เหมือนจริง ..

จนแยกไม่ออก ..

การฟัง .. จึงต้องใช้หูทั้งสองข้าง

แต่การเชื่อ .. อาจใช้หัวใจเพียงห้องเดียว | |

มิตรเป็นคนสำคัญ

เพราะมิตรสามารถรู้จุดอ่อน .. จุดแข็งของชีวิตเรา

รู้ว่าหากเราล้ม ทำอย่างไรที่จะให้เราลุก

หรือทำอย่างไรจะหยุดลมหายใจของเรา

เพราะคำพูดเพียงคำเดียวของมิตร

สามารถทำลายเราได้ทั้งชีวิต

การมีศัตรูร้อยคน .. จึงไม่น่ากลัว

เท่าการมีมิตรทรยศเพียงคนเดียว

จาก หนังสือ ห้องนั่งเล่นของความคิด

.

.

ไม่รู้จะเอาอะไรมาอัพบล็อค เลยเอาบทความที่อ่านแล้วชอบมาประดับบล็อกตัวเองเล่น หุหุ

อ่านกันไปก้ออย่าซีเรียส แต่จำๆ เอาไว้บ้าง เผื่อวันนึงมันจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

ลัลล้านะคะ

จุ๊บจุ๊บ